Naziv mesta: Rudna (zvanični naziv: Rudna) 
   Stanovništvo: 656 stanovnika, od čega Srba 239 (36,43%) 
   Administrativni položaj: Selo u okviru opštine Đulvez (Giulvăz) u Timiškoj županiji 
   Geografski položaj: Mesto leži u Tamiškoj ravnici, na desnoj obali Tamiša, na 40 km od Temišvara. 
   Veze: Železnicom i asfaltnim putem Rudna je povezana sa sedištem opštine i sa Temišvarom. 
   Adresa crkve: 1940 Rudna nr. 107, Judeţul Timiş, România 
   Hram crkve: Praznik Rođenja Svetoga Jovana Krstitelja (Ivandan) 
   Autori ikonostasa: Rezbar neidentifikovan, slikar LJubomir Aleksandrović iz Srpskog Semartona 
   Tematski sadržaj ikonostasa: u soklu - Kamenovanje Svetog Stefana, Neopalima kupina, Žrtva Avramova, Usekovanje; na carskim dverima - Blagovesti, na bočnim - arhiđakon Stefan, odnosno Sveti Stefan Nemanja; iznad carskih dveri - Tajna večera, iznad bočnih - Rođenje, odnosno Vavedenje Bogorodice; prestone ikone - Sveti Nikola, Bogorodica, Spasitelj, Preteča; praznične ikone - Rođenje, Krštenje, Vaskrsenje, Vaznesenje Hristovo, Silazak Svetoga Duha, Preobraženje; centralna ikona - Sveta Trojica; u luku - tematski sklop Raspeća, bočno sa obe strane - ikone Svetih apostola. 
   Autor zidnog slikarstva: Nema zidnog slikarstva 
   Drugi poznati umetnici: Danilo Čolaković iz Srpskog Semartona, autor pojedinačnih ikona 
   Kratak istorijat gradnje i obnove: Mesto i paroh pomenuti su prvi put 1333. godine, ali ne i crkva. Predanje lokalizuje nekakav manastir na levoj obali Tamiša, na neravnom zemljištu koje meštani i sada zovu Namastirom, a njegovo uništenje vezuje za dolazak Turaka u XVI veku. U Pećkom katastigu iz 1660. godine Rudna je varoš sa nekoliko kvartova;  imena monaha Nikodima i sveštenika Damjana, zapisana u kvartu Palanka, mogla bi da ukažu na postojanje crkve u opsegu sadašnjeg potesa Palanka. Premeštajući seosko ognjište u XVIII veku, Rudnjani grade i novu crkvu, posvećenu Svetim arhanđelima Mihailu i Gavrilu, u kojoj je bila i porodična grobnica mesnih plemića, porodice Nikolić; njihovi potomci obeležili su mesto te crkve kamenim krstom, sa prigodnim natpisom; godina postavljanja krsta, 1842, može se uzeti kao najbliže odredište kada ta crkva nije više postojala.  
   Sadašnja crkva građena je 1834-1838. godine, kako zapis kaže: revnošću Alke Nikolić ot Rudne, rođene Tekelija ot Kevermeš. Ikonostas je skromne, ali ukusne rezbe, a slikao ga je LJubomir Aleksandrović 1871. godine, ponavljajući mahom i ovde slikarska rešenja svoga učitelja Konstantina Danila. U crkvi se čuva i određeni broj pojedinačnih ikona, od kojih su vredne pomena celivajuće, iz XVIII veka, i jedna iz kičice Danila Čolakovića. 
   Sadašnje stanje crkvenog objekta: Građevina ima spolja oblik lađe, a unutra blago nagovešten oblik krsta, lučnu oltarsku apsidu i toranj; pronaos je neobično skraćen, a zatvoreno predvorje pod tornjem razvijeno. Zidani deo tornja odoleo je vremenu, visinski nije, nego se toranj jednostavno i naglo završava četvoroslivnom piramidom improvizovanom 1951. godine, kada ga je nevreme oštetilo. 
   Značajne pokretne umetničke vrednosti i kulturno-istorijske znamenitosti: U tornju su smeštena tri zvona. Crkvene knjige većinom su iz XVIII i XIX veka. 
Na zapadnoj fasadi istavljene su dve mermerne ploče sa imenima meštana poginulih u svetskim ratovima. 
   Sveštenik: jerej Vasilije Župunski, rođen u Varjašu 1952, završio Bogosloviju Rumunske pravoslavne crkve u Karansebešu 1973; rukopoložen je 1974. godine; služio je u Šenđurcu 1974-1985, od tada služi u Rudni. 
   Ostale crkve u mestu: Nema drugih crkava.