Naziv mesta: Ketvelj (varijanta: Ketfelj, zvanični naziv: Gelu) 
   Stanovništvo: 1483 stanovnika, od čega Srba 393 (26,50%) 
   Administrativni položaj: Selo u okviru opštine Varjaš (Variaş) u Timiškoj županiji 
   Geografski položaj: Mesto leži na razmeđi Moriške i Vinganske ravnice, severo-zapadno od Temišvara, jugozapadno od Arada, istočno od Velikog Semikluša, na podjednakoj razdaljini (oko 35 km) od sva tri grada. Kroz naselje protiče potok Siksov, koji meštani nazivaju Begejom. 
   Veze: Železnicom i asfaltnim putem Ketvelj je povezan sa sedištem opštine i sa Temišvarom, a preko Perjamoša sa Aradom i Velikim Semiklušem. 
   Adresa crkve: 1961 Gelu nr. 190, Judeţul Timiş, România 
   Hram crkve: Praznik Rođenja Svetoga Jovana Krstitelja (Ivandan) 
   Autori ikonostasa: Rezbar neidentifikovan, slikar Teodor Svilengaćin iz Modoša, pozlatar Vasilije Derešća iz Pečke. 
   Tematski sadržaj ikonostasa: u soklu - Sveti Nikola ruši idole, Bekstvo u Egipat, Kušanje Hrista, Usekovanje; na carskim dverima - Blagovesti, na bočnim - Sveti Kosma, odnosno Sveti Damjan; iznad bočnih dveri - Kamenovanje Svetog Stefana, odnosno Žrtva Avramova; prestone ikone - Sveti Nikola, Bogorodica, Spasitelj, Preteča; centralna ikona - Krunisanje Bogorodice, bočno sa obe strane - ikone Svetih apostola; u luku - tematski sklop Raspeća, bočno sa obe strane - po šest scena strasti Hristovih. 
   Autor zidnog slikarstva: Neidentifikovan 
   Drugi poznati umetnici: Slikari Sava Petrović iz Temišvara i Emanuil Antonović iz Orlovata, slikari amateri Jovan Martin i Velizar Pavlović iz Temišvara. 
   Kratak istorijat gradnje i obnove: Godine 1666. pećki kaluđeri zapisali su mesnog sveštenika, a vremenski neodređeno predanje pominje crkvu zemunicu. Po premeštanju sela početkom XVIII veka izgrađena je crkva od pletera; mesto gde se nalazila obeleženo je sada drvenim krstom sa prigodnim natpisom. Pri potonjoj sistematizaciji naselja, godine 1746. je započeta, a sledeće završena izgradnja nove crkve, čiji je prvobitni izgled sačuvan u opisu iz 1758. godine: bila je od pečene cigle, sa dvoja vrata i četiri prozora, drvenim tornjem sa zvonom i krovom od šindre; u unutrašnjosti svod je bio od dasaka, templo od cigle; imala je tridesetak ikona. Početkom prošloga veka crkvena zgrada je temeljno opravljena i tom prilikom donekle izmenjena: dograđen je toranj sa zvonikom (1817), prošireni su prozori, izgrađen je nov ikonostas. 
   Crkveni svod je freskopisan. 
   U našem veku crkva je opravljana više puta; značajniji radovi odnose se na zidanje sadašnjega tornja (1912), te na osvežavanje i čišćenje slika povereno amaterima: Jovanu Martinu (1900), odnosno Velizaru Pavloviću (1957-1960). 
   Sadašnje stanje crkvenog objekta: Crkvena zgrada je sada u dobrom stanju. Ona nosi odlike svoga prvobitnog izgleda i svih kasnijih dorada: lađa je starinska, sa karakterističnim uzdržanim arhitektonskim resama, oltarska apsida lučna, toranj sasvim izvan lađe, na stubovima uz zapadni zid sa otvorenim predvorjem. 
   Značajne pokretne umetničke vrednosti i kulturno-istorijske znamenitosti: U tornju su smeštena četiri zvona i satni mehanizam. Najstarije crkvene knjige su iz XVII veka (Metč duhovnij, Kijev, 1666), među ređe ubraja se Srbljak (Rimnik, 1761), a i ostalih pedesetak najvećim je delom iz XVIII i XIX veka. 
   U crkvenoj porti postoji nadgrobno obeležje sveštenika Jovana Krenikovića iz prošloga veka i spomenik u obliku piramide žrtvama svetskih ratova. 
   Više nego po drugim našim mestima u Ketvelju se zna i ceni upotreba zvona u protivgradnoj odbrani. Zbog toga je konopac određenoga zvona stalno spušten do zemlje u predvorju pod zvonikom, da bi u slučaju potrebe bilo ko mogao da udari u zvono. 
   Sveštenik: jerej Blagoje Čobotin, poreklom iz Ketvelja, rođen 1963, završio Bogoslovski fakultet u Beogradu 1986; iste godine je rukopoložen; od tada služi u Ketvelju. 
   Ostale crkve u mestu: Rimokatolička i pravoslavna rumunska kapela.