BANATERRA - moguca enciklopedija Banata. Iniciator: Dusan Bajski
[ kućiM

MihajlovoMihajlovo - Istorija sela Mihajlova nažalost još uvek nije u potpunosti istražena i napisana u obliku knjige, zato vam prikazujemo podatke koje smo do današnjeg dana sakupili iz starih, pisanih dokumenata, a nešto i po pričanju najstarijih meštana. U srednjem veku u blizini sadašnjeg Mihajlova, spominju se tri sela koja su plaćala porez Rimokataličkoj crkvi: 1332. god. ZELE (Zele na starom madjarskom jeziku od pre hiljadu godina znači - DIVLJI PATAK), 1414. god. CERBA (Ovako se još i sada zove lovački teren na kraju sela), 1454. god. SZENT DOMOTOR (SZENT DEMETER, na mestu koje se sada zove lovački "Kod Tošića". Od ovog sela je na početku dvadesetog veka ostao samo salaš, koji su meštani zvali "Szent Mitra tanya". Sada više ni salaša nema. Prema pričanju najstarijih meštana, preci većine Mihajlovčana potiču iz nekadašnjeg Szent Demetera. Bili su: rimokatolici i govorili su madjarski jezik sa prastarim segedinskim akcentom. U Segedinu, kod DOM - Trga, i danas se čuva ostatak tornja SZENT DOMOTOR, kao najstariji objekat grada. Nekadašnji stanovnici Szent Demetera su se preselili pored nekadašnjeg Starog Begeja, na uzvišicu usred močvare (okolina sadašnje ulice Kiš Ferenca), jer je tamo bilo bezbednije. Ova Stari Begej su Mihajlovčani zvali "ROSSZ BOGE" - (Zao Begej", odakle dolazi ZLO), a stari meštani Melenaca i Elemira još i danas taj stari ogranak zovu "TURSKI BEGEJ". Voda ove rečice je još i sedamdesetih godina bila izuzetno čista (pre kanala), prepuna ribom i divnim ljiljanima, a na obalama pored trske su bile vrbe od po nekoliko stotina godina stare. Ipak je ova prekrasna rečica imala tako ružno ime. Zašto? Zato što su na njoj stizale turske DEREGIJE sa tovarom koji su konjima vukli, kada su iz Temišvara pokušali osvojiti Veliki Bečkerek sa strane nekadašnje "Gradnulice", kopneni putem, jer sa strane pravog Begeja nisu uspeli. Baš na mestu sadašnjeg sela Mihalova tok nekadašnjeg Starog Begeja se naglo menjao, pod uglom od devedeset stepeni, i zbog toga su dereglije morale usporiti, da bi se mogle okrenuti. Zato su ih baš tu sačekali vojnici madjarskog kralja, na uzvišici, iza guste trske. Pre bitke su se molili (Svetom Mihajlu) SZENT MIHALY-u da ih zaštiti svojim ognjenim mačem od nekrsti. Koristili su lozinku "Isten" (Bog!), a trebalo je govoriti "Szentmihaly" (Sveti Mihajlo!), da bi se pored guste vegetacije prepoznali. Prema pričanju nekadašnjih najstarijih meštana tu je madjarska vojska u dva maha pobedila tursku vojsku, tako da su nakon toga još oko pedeset godina živeli u miru. Nakon ove bitke poginuli hrišćani su sahranjeni na jedno mesto, na kraju sadašnjeg sela, a poginuli Turci su sahranjeni bliže Banatskom Dvoru. Iznad humke, gde su sahranjeni hrišćani, podigli su malu kapelicu sa krstom. Za vreme ovih bitaka Szentmihaly kao selo nije postojalo, ono se stvorilo tako što su se meštani Szentdemetera polako povukli na uzvišicu usred močvare, tamo gde je trebalo viknuti "Szentmihaly", da bi ostali živi. Do sada se zna sigurno o postojanju sadašnjeg sela sledeće: 
1712. god. na latinskom jeziku pisanoj mapi St. Michael, na sadašnjem mestu naznačeno selo 
1723. god. isto na sadašnjem mestu St. Michael 
1780. god. Magyar Szt. Mihaly, Szent Mihaly 
1919/20 Allami elemi iskola magyar Szent Mihaly 
1920/21 Državna osnovna škola Madjarsentmihaly 
1922/23 Državna osnova škola Mihajlovo
Crkveni objekat je u glavnoj ulici, sa površinom hola od 200 m2. Visina tornja je 23m i pripada rimokatoličkoj verskoj zajednici. Od 1836. do 1909. godine pripadala je župnoj crkvi u Elemiru, a od 1909. godine je posebna plebanija. Liturgijski jezik je madjarski. Crkva organizaciono pripada zrenjaninskoj biskupiji i župnoj crkvi.Crkva kao i selo dobili su iz zahvalnosti glavnom andjelu, svetom Mihajlu. Crkva je gradjena na sadašnjem mestu od naboja 1835. godine, plafon je bio viklovan, a krov je bio od trske, bez tornja. Zvona su stajala na drvenoj konstrukciji pored crkve. Pošto je došlo do oštećenja crkve, meštani su 1850. godine popravili svoju crkvu i obnovili krov. 1902. godine su ugradjene orgulje, a 1913. godine kupljen je harmonijum. Toranj crkve je izgradjen 1910 godine. Pošto je vojska 1918. godine odnela dva veća zvona, meštani su bili prinudjeni da kupe nova zvona, što je učinjeno 1928. godine. Do obnove crkve je došlo 1976. godine zbog prokišnjavanja. Obnovljena je cela krovna konstrukcija. Na zidove od naboja stavljen je betonski venac i nove grede. Plafon je sa unutrašnje strane obložen lamperijama, spoljni zid je ojačan zidovima od opeke, izgradjen je balkon za hor i orgulje su premeštene gore. Uvedena je struja i crkva je okrečena i spolja i iznutra. U izvodjenju navedenih radova učestvovali su meštani ovog sela svojim dobrovoljnim radom. Navodimo i podatak da dve slike iz ove crkve, velika slika Svetog Mihajla sa ognjenim mačem u ruci, rad slikara Til Leopolda stoji iznad glavnog oltara od 1856. godine, a manja slika Svete trojice rad Jovana Klajića iz 1846. godine stoji u sobi za veronauku. Bitno je i pomenuti ime župnika Jakab Djule koji je došao u selo 1909. godine. On je organizovao izgradnju tornja i obnovu crkve, uticao je da se ispred svake kuće napravi trotoar od cigala za pešake. Izdejstvovao je da se formira seoska biblioteka. Od 28. maja 1950. godine o vernicima sela brigu vode sveštena lica župne crkve u Zrenjaninu.

Datum poslednjeg ažuriranja: Thursday, September 21, 2006 07:15:27

All content copyright 2006 Proiectul Rastko Romania & Spaso-Aca Mladenovski. All rights reserved.