BANATERRA - moguca enciklopedija Banata. Iniciator: Dusan Bajski
[ kućiB

skolaBotoš - U središtu Banata, u nepreglednoj ravnici, izgubljen u velikom životnom moru, nalazi se Botoš, i ekonomsko i privredno i kulturno razvijeno naselje opštine Zrenjanin. I po ataru i po stanovništvu spada u veća naselja. 

"Botoš" je naizgled kao i svako drugo selo u velikoj i plodnoj Banatskoj ravnici, ali za razliku od drugih - VELIKO JE I DUBOKO MORE ISTORIJE", ovim rečima počinje Botošku hroniku njen izdavač Dragiša Todorović. I zaista je to tako. U Botošu je živeo i tragove ostavio još neolitski čovek. Ovde su jezdili mnogi narodi u praistoriji, prvim vekovima istorije, pa sve do dana današnjeg. Smenjivali se narodi, preplitali običaji, kultura, od njihovih sukoba odzvanjali su prostori, a Botoš selo, prvim pomenom javljeno 1347. godine uranjalo je sve dublje u svoju humušu, pružalo žile, utvrdjivalo se i nije se dalo. Botoš nije uvek bio na mestu gde se danas nalazi. Selo je bilo smešteno na samoj obali Tamiša na mestu zvanom Taladj, koji sada čini jeda rejon velikog Botoša. S obzirom na to da je ovo vrlo staro naselje, njegovi prvi stanovnici su svoju naseobinu podigli pored reke, da bi imali pitke vode, pa je tako Botoš podignut tik uz Tamiš. Botoš je, nema sumnje, veoma staro slovensko naselje. Prvi put se pod tim imenom pominje 1.347 godine. Nažalost, ne može se pouzdano doći do podataka o tome kako je selo dobilo ime. Postoji više verzija, legendi, od kojih se dvema donekle može pokloniti poverenje. Po jednoj legendi, u nekada malom selu kraj Tamiša živela su dva brata, Toša i Joca. Izmedju braće je došlo do svadje. Joca je potegao nož i ubio Tošu, tj. "UBO TOŠU". Spajanjem ove dve reči "ubo" i "Tošu", dobijeno je ime sela, čiji su rodonačelnici Joca i Toša. Druga verzija je, medjutim, mnogo verovatnija. Selo se nalazilo neposredno pored reke, bilo bogato vodom i plavljeno. Pošto većina drugih sela to nisu bila, oni su ovo naselje zbog obilja vode nazvali "VODOŠ". Na jednoj od prvih karata Banata koju je izradio Klaudije Mersi, guverner Banata, i izvršio popis stanovništva 1719. godine Botoš se vodi kao Vodoš. transformacijom "V" u "B" dobijeno je ime Botoš, koje je vremenom pretvoreno u Botoš. Već i samo pomen sela Botoš još 1347. godine dovoljno je svedočanstvo o dubokoj starosti i velikoj tradiciji ovog naselja. Medjutim, to je samo prvi zapis, prvi pomen, što ne znači da selo nije postojalo i ranije. Naravno, što dalje idemo u prošlost, podataka je sve manje. Pa ipak, postoji materijalna kultura, koja ne izneverava i koja nam pomaže da prodremo i u najdalju prošlost, da sakupljanjem materijalnih dokaza bar donekle sačinimo mozaik o prohujalim vremenima na ovim širinama i dodjemo do interesantnih podataka o životu naselja u pradavnoj prošlosti. Medjunajznačajnije lokalitete za iskopine iz prošlosti spadaju: Živanićeva dolja, Selište, Ciglana, Vinogradi i druga. Iz ovih groblja potiču: Perle od opala, Emajlirana fibula, Bikonička zdela i drugo. 

Iako poslednjih godina, usled opadanja nataliteta i migracije stanovništva u pravcu selo-grad broj stanovnika opada, Botoš ima 2.560 stanovnika. Botoš je naseljeno mesto koje broji 2.560 stanovnika. Još od prvog pomena Botoš 1347. godine stanovnici Botoša su bili Srbi, pravoslavne vere. 85% stanovništva su Srbi, ostalih 15% čine Madjari, Rumuni, Slovaci, Romi i drugi. 

Prvi zapis o školi u Botošu potiče iz 1804. godine koja je radila u adaptiranoj školi trgovca Bukovale. Ovaj mecena je tu zgradu poklonio selu za školu. Nova škola počela je da se zida 01. oktobra 1988. godine, a završena tek oktobra 2000. godine i to delimično (prizemlje bez učionica na spratu), bez zgrade vrtića i bez fiskulturne sale. Grubi radovi za ove dve zgrade su uradjeni.
crkvaIz perioda izmedju 1768 i 1770. godine potiče stara bogomolja, o čije nastanku nema pisanih dokumenata, crkva Rodjenja Svetog Jovana Preteče, u narodu poznata kao "namastir". Crkva u centru sela je skromna jednobrodna gradjevina, bez kubeta, sa pravougaonom osnovom. Zidovi su debeli 75 cm. Podignuta je posle 1783. godine. Osvećenje hrama izvršio je iste godine episkop Sofronije Kirilović, o čemu svedoči gramada koja se nalazi u crkvi na mestu proskomidije. Ikonostas je živopisao Stevan Pantelić 1867. godine.
 

Datum poslednjeg ažuriranja: Thursday, September 21, 2006 07:15:27

All content copyright 2006 Proiectul Rastko Romania & Spaso-Aca Mladenovski. All rights reserved.